HOŞ GELDİN GÖNLÜMDEKİ EVİNE SEVDİĞİM
Hoş geldin gönlümdeki evine sevdiğim, İyi ki geldin, bir bilsen nasıl bekledim… Meğer ne çok özlemişim seni, Sesini, kokunu, gözlerindeki o bakışı… Hatta bana kızışlarını bile özledim, Ben senin her hâlini, her şeyini özledim sevdiğim.
Gel, şöyle başını göğsüme yasla, Bırak, bir müddet dünya dışarıda kalsın. Öyle çok biriktirdim ki sana sarılmayı, Hangi söz anlatsın içimdeki bu hasreti? Hoş geldin gönlümün en güzel yerine, Hoş geldin ömrüme, hoş geldin evine…
Bir bilsen kaç gece sesini düşledim, Kaç kez gözlerimi kapatıp seni bekledim. Şimdi yanımdasın ya, gerisi mühim değil, Sen geldin ya sevdiğim, dünya eskisi gibi değil.
İyi ki geldin benim güzel sevdam, İyi ki yeniden seninle doldu dört bir yanım. Senin yokluğunda nefes bile alamiyorum, Ama seninle başka güzelmiş bu hayat… Hoş geldin gönlümdeki evine sevdiğim, Ben seni yalnızca özlemedim… Ben seni, sensiz geçen her anımda yeniden sevdim.
Süleyman ÖzgüvenKayıt Tarihi : 22.10.2026 17:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!